![](assets/modules/wnp/articles/202407/551418/images/b_untitled.png)
![Γιώργος Παττίχης](assets/modules/wnp/authors/2/images/pattichis.jpg)
Γιώργος Παττίχης
Ήμουν πρόσφατα με μεγάλη παρέα φίλων του ποδοσφαίρου και συμμετείχα στην συζήτηση για τις επισημάνσεις – συμπεράσματα μας από το Euro 2024. Υπήρξαν αρκετά πράγματα στα οποία προέκυψαν διαφωνίες. Όλοι όμως συμφωνήσαμε πως (και) σε αυτή την μεγάλη διοργάνωση, λείπει ο «μεγάλος» σέντερ φορ που να σκοράρει με μεγάλη συχνότητα.
Στην πραγματικότητα οι προπονητές, προσαρμοσμένοι στις ανάγκες του «μοντέρνου» ποδοσφαίρου, «εξαφάνισαν» τους κλασικούς – καθαρούς φορ, στους οποίους προσαρμοζόταν ανάλογα, το σύστημα της ομάδας, προκειμένου να γινόταν πιο εύκολο το έργο τους και η βασική αποστολή τους, να στείλουν τη μπάλα στα δίχτυα.
Πρώτος σκόρερ του Euro 2024 είναι ο Ολλανδός Χάκπο (3 τέρματα και άλλο ένα που χρεώθηκε ως αυτογκόλ), ο οποίος δεν αγωνίζεται ως σέντερ φορ. Από τους άλλους τρεις πρώτους σκόρερ με 3 τέρματα μόνο ο Μικαουτάτζε (Γεωργία), ήταν ξεκάθαρα σέντερ φορ.
Από τις 4 ομάδες – χώρες που συνεχίζουν στην διοργάνωση, ο Χάρι Κέιν (Αγγλία) και ο Μοράτα (Ισπανία), είχαν τον ρόλο του φορ, ωστόσο έκαναν (κυρίως ο Άγγλος), πολλές άλλες «δουλειές».
Στα παλιά χρόνια, τότε που απολαμβάναμε θέαμα και γκολ, οι περισσότεροι προπονητές προτιμούσαν το σύστημα 4 – 4 – 2 ή ακόμα και το πιο «επιθετικό» 4 - 3 - 3. Το πλάνο ήταν προσαρμοσμένο στα χαρακτηριστικά και στις αρετές του σέντερ φορ που καθόριζαν τον τρόπο ανάπτυξης της ομάδας. Στόχος ήταν να δίνονταν όσο περισσότερες ευκαιρίες στον φορ, να τελειώσει τις φάσεις.
Από τότε που οι προπονητές προτιμούν το σύστημα 4 - 2 - 3 – 1, ο επιθετικός στην «κορυφή» της γραμμής κρούσης είναι αναγκασμένος να κάνει πολλά άλλα πράγματα και να παίζει για τους συμπαίκτες του. Έχουν οδηγίες να ασκούν συνεχώς πίεση από πολύ ψηλά, μόλις χαθεί η μπάλα, να ανοίγουν διαδρόμους και να δημιουργούν ευκαιρίες για τους άλλους επιθετικούς. Έτσι, μοιραία έχουν πλέον λιγότερες ευκαιρίες να απειλήσουν την αντίπαλη εστία. Γι’ αυτό και πρώτοι σκόρερ στις ομάδες αναδεικνύονται μεσοεπιθετικοί και κυρίως οι επιθετικοί που παίζουν στα άκρα.
Μου λείπουν αφάνταστα οι σέντερ φορ του… ένδοξου παρελθόντος. Οι «εκτελεστές» που μπορούσαν να παίξουν με πλάτη και να γυρίσουν με χαρακτηριστική άνεση προς το τέρμα, στέλνοντας τη μπάλα στα δίχτυα. Εκείνοι οι φορ που έβρισκαν τους τρόπους να ανοίξουν τις κλειστές άμυνες και να σκοράρουν με κάθε τρόπο.
Μου λείπουν οι παλιοί σπουδαίοι σέντερ φορ όπως ο Χρούμπες, ο Φαν Μπάστεν (τι παίκτης Θεέ μου) και ο Μπενζεμά. Μου λείπει το ποδόσφαιρο στο οποίο οι ρόλοι των παικτών ήταν πιο ξεκάθαροι.